Godfried Bomans wist het wel. De wanderlust zet ons aan om nieuwe horizonten op te zoeken, doet ons verdwalen in een nieuwe omgeving, maar ook daar zoeken we naar ijkpunten, naar dingen in den vreemde die ons verankeren in onze vertrouwde omgeving. “We gaan op reis om thuis te komen.”
Wat ook zeker is – zo lees ik in een bespreking door Marijke Arijs van een boek van de Frans-Belgische schrijver Henri Michaus: “We reizen niet om ons te verrijken, maar om armer te worden.”
Altijd zijn we ergens. Maar soms, eens, zijn we op een plaats die iets oproept wat we willen vasthouden, in woord en beeld. Deze blog helpt me daarbij. Geïnspireerd door de stukjes die Michiel Hendryckx elke week indient bij De Standaard. Michiel die, nota bene, geboren is in de Stationsstraat in Adinkerke, diep in Bachten de kupe, de straat van mijn zeer gewaardeerde schoonvader zaliger.
Hopelijk hebt u, als lezer, er en passant ook iets aan!
De meeste van mijn foto’s zijn genomen met een mobiele telefoon (Samsung Galaxy S8, vóór 2018 een iPhone), een Panasonic Lumix LX100, een Nikon D90 of een Fujifilm X-T3.
Om het wat duidelijk te maken, een voorbeeld. De foto hierboven biedt een zicht vanop Monument Mountain, langs het wandelpad waarop eens, op 5 augustus 1850, Herman Melville en Nathanial Hawthorne liepen. Een ooggetuige (Cornelius Matthews) noteerde het volgende: “Melville was intoxicated with the height and certainly fancying himself among the whalers of the Pacific, for he perches himself astride a jutting rock, like a bowsprit.” Melville zou zich voor Moby-Dick geïnspireerd hebben op de mistige contouren van de nabijgelegen Mount Greylock.
Ik liep daar in 2018, met mijn zoon, en net als in het schilderij Der Wanderer über dem Nebelmeer van Carpar Friedrich zagen wij de wolken onder ons in de vallei als een zee. Deze herinnering wou ik vasthouden.
© De inhoud van deze site, inclusief mijn eigen foto’s: Alle rechten voorbehouden.
Contact: via het contactformulier
Eens/Ergens 