Ik zag die man ineens, daar, bij de testauto’s. Het personeel mocht de XC40 uitproberen. In een reflex sprong ik op de passagiersstoel.
Ik zag er een verhaaltje in. Verhalen binden een gemeenschap, ook op het werk. Wat me trof, was dat deze man er zou burgerlijk deftig uitzag, met zijn geruite debardeur. Niks fancy, helemaal niet, hij deed me alleen denken aan iemand uit een vervolgen tijdperk. Ik vroeg hem hoe hij heette, en wat hij antwoordde, was een Russisch-klinkende naam, iets dat eindigt op -ov, iets van die aard. Ik noteerde zijn naam – het was Sultan Anasov.
Dus vroeg ik of hij een Rus was. Het antwoord was kort, en ik vermoedde, ook een beetje korzelig. Nee, hij was een Tsjetsjeen. Dat had ik wel kunnen denken, Russen en Tsjetsjenen, dat zijn geen goede vrienden. Goed, ik stelde hem enkele obligate vraagjes, en ook of ik dat op Facebook mocht zetten. Ja, het mocht. En weg reed hij, om het nieuwe model te testen.
Op Valentijnsdag 2018 verscheen deze foto op Facebook. Precies een jaar geleden. Toen had ik nog niets in de gaten. Ik wist niet dat dit mijn Last Post zou zijn. Had ik het geweten, ik had het niet anders aangepakt, denk ik. Hoe het nu met Sultan zou zijn, dàt vraag ik me nu af.
EENS: woensdag 14 februari 2018
ERGENS: Gent, Kanaalzone
Camera: iPhone 8
© Alle rechten voorbehouden.
Eens/Ergens 