In 2014 waren wij in Griekenland. Santorini en Mykonos revisited, maar in tegenstelling tot onze huwelijksreis van 1984 hadden we nu drie flink uit de kluiten gewassen kinderen mee. Dat de cycladen romantisch zijn! Dat is ook de Chinezen opgevallen. Het is een favoriete spot om huwelijksfoto’s te maken. Op elk van de eilanden zagen we een koppel dat, in vol ornaat, poseerde; de start van zovele jaren huwelijksgeluk. Dan beeld ik me in hoe die koppels hun reis voorbereidden – bruidsjurk, het pak van de bruidegom, schoenen van een ongetwijfeld sterk merk, en alle spullen die de fotograaf nodig heeft, alles in een paar reuzegrote koffers. En dan denk ik ook: is dat het lot van het Avondland – de plek waar rijke Chinezen komen om mooie foto’s te maken?
Op Mykonos had er een winkelier een bord op de stoep gezet, hij prees aan wat je kon kopen. Van alles en nog wat, zoals shaving things, en haberdashery, en vooral dat laatste woord vond ik toch een beetje verdacht. Net zoals het bord zelf, dat eruit zag alsof het pas onlangs werd beschilderd. Nu ik erover nadenk, dat Kodak film, dat viel toch ook wat te veel op.
Wat verderop, Naxos. We logeerden in een net gebouwd huisje. Rondom ons, tientallen identieke gebouwen. Alleen stonden ze nog in de ruwbouw, en daar was het blijven steken. Crisis. Wellicht hadden de bouwheren geen geld meer, en had de bank de kraan dichtgedraaid. De mensen van wie we het huis kochten, vroegen of we geïnteresseerd waren om het te kopen. Voor wie begint te dromen: ik zag nergens mooiere stranden dan op Naxis. En je kunt er heerlijk lamsvlees kopen.
Op ónze huwelijksreis was het even anders. Alles in een rugzak, en ter plaatse zoeken bij de plaatselijke bevolking of ze Zimmer frei hadden. Een camera had ik ook mee, een Pentax K1000. En rolletjes film. Jammer genoeg was de selfie nog niet uitgevonden. Als we samen op de foto wilden, moest je een gewillige fotograaf zoeken, en zeggen: hierop duwen. Ik had er een tactiek voor, om een goede fotograaf uit te pikken: ik keek met wat soort camera hij of zij rondtrok. Maar meestal was het resultaat teleurstellend, en zag je een grote kerk, met ervoor, heel klein, een verliefd, net getrouwd koppeltje. Mocht ik nog eens trouwen, dan neem ik mijn eigen fotograaf mee.
Eens: juli 2O14
Ergens: Santorini, Mykonos, Naxos
© Alle rechten voorbehouden
Eens/Ergens 